niedziela, 26 lipca 2015

Rozdział 2

*pip* *pip*

Ugh! Niech ktoś to wreszcie wyłączy.. Zmęczona otworzyłam powoli powieki by po chwili je zamknąć. Wyłączcie ten głupi dźwięk! No kurrr..

- Bianca! Słyszysz mnie?
- Zostaw mnie w spokoju.- wychrypiałam cicho
- Uff.. Mamy ją!

Podniosłam już trochę pewniej powieki, przez co ujrzałam niebieskie ściany. Rozejrzałam się dookoła w miarę moich możliwości. Dwóch chłopaków, lekarz i kilka pielęgniarek.

- Emm... Jeśli mogę spytać to kim wy jesteście?- wskazałam na chłopaków
- Nie pamiętasz? Nieeee! Tylko nie tooo!
- Matt! Ogarnij się- chłopak dostał lekko w twarz- Nie pamiętasz nas? To tak. Ja jestem Justin, a to Matt. Jesteś naszą siostrzyczką.- wyjaśnił- A no i jesteś mi winna 20 dolców

Spojrzałam na niego jak na idiotę. Ten za to dostał kuksańca w żebra od Matt'a, po czym zostali wyproszeni z sali.

- Bianca, miałaś spory wypadek samochodowy. Pamiętasz coś może z niego? Jakieś przebłyski w głowie?

Wysil się Bianca. Wysil. Ałł, boli to myślenie.

- Nie
- Dobrze.. Patrząc na twoje wyniki będziesz mogła wrócić do domu już jutro.

Uśmiechnęłam się szczerze. Ciekawe gdzie mieszkam? Może to jakaś stodoła.. O ja! Albo meeega willa w bogatej dzielnicy. O rety! Rozmyślając tak nawet nie zauważyłam jak Matt wszedł do sali.

- Jakieś pytania?- uśmiechnął się
- Matt, a co się takiego stało? Podobno miałam wypadek samochodowy. Ale o co dokładnie chodzi?
- Gdy jechałaś do domu z urodzin Samanty, wjechał w twój samochód tir.
- Oh.

*Następny dzień*

- Więc tutaj mieszkamy?

Właśnie stałam pod wielką, białą willą z otwartymi szeroko ustami. Piękna fontanna idealnie prezentowała się pod domem. Idąc za prowadzącym mnie Jus'em podziwiałam jakże królewskie wnętrze. JAK MY SIĘ TEGO DOROBILIŚMY?!

- Siostra. Rozgość się, pozwiedzaj dom, zrób sobie babski dzień, a ja będę się zbierał.
- Gdzie?
- No do pracy. - zachichotał- Ktoś tu musi mieć porządną pracę i zarabiać na was.

Puścił do mnie oczko zabierając pod pachę skórzaną teczkę. A ja? Ruszyłam na górę rozglądać się po domu. No to zaczynamy. Pierwszy pokój too.. Jakiś gabinet. Weszłam do środka patrząc uważnie na każdy detal. Bordowe ściany, drewniane regały zasłaniające dwie ściany. Czarne biurko, skórzane krzesło, jakieś zdjęcia. Wychodząc z pokoju zgarnęłam z blatu taśmę, kartkę i marker. Następne dwa pokoje były zamknięte. Pewnie to ich. Kolejne pomieszczenie to jakiś gościnny, a ostatnie na samym końcu korytarza miało jako jedyne białe drzwi. Stojąc przed nimi trochę wahałam się wejść. Złapałam za brylantową klamkę pchając drzwi przed siebie. O rany! Tu jest pięknie. Ściany koloru pudrowego różu. Szara, drewniana podłoga. Wielkie, białe, królewskie łoże. Biała komoda, duża szafa z lustrami, telewizor i para dodatkowych drzwi- garderoba i łazienka. Schodząc na dół usłyszałam bardzo ciekawą rozmowę...

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz